YazarOkur Sen de Yaz Anasayfa

bunalımdayım ne yapmalıyım


bunalım

çok kötü bunalımdayım birşey yiyemiyorum yediklerimden tat alamıyorum nefes almak zor geliyor hiçbirşey bana zevk vermiyor sabahları uyanmak bile istemiyorum neden yaşadığımı bilmiyorum çok kötü bunalımdayım ne yapmalıyım bilmiyorum doktordan ilaç aldım bir faydası olmadı aileme bunalımdayım diyorum geçer diyorlar nasıl geçecek geçmesi için ne yapmalıyım bilmiyorum anlamıyorum hayat neden bu kadar zor yaa çok kötü bunalımdayım ne yapmalıyım lütfen söyleyin...

önce sorunun ne olduğunu bulmaya çalış kaynağına in yani. sonra düzeltmeye çalış şu muhakkak ki sana çok önemli gelen olaylar aile büyüklerine basit gelebilir anlayışlı ol onlara karşı !atalarımız boşa dememiş çeken bilir diye ;eğer sorunu tanımlarsan burdan yaz daha çok yardımcı olmaya çalışırım Rabbim yardımcın olsun dua et için biraz olsa ferahlayabilir...(bade)
büyük ihtimal ergenlik dönemindesin ve ergenlik döneminin verdiği bunalımı yaşıyorsun bu herkeste olan genel bir sorun. bu yaşlarda bunalımdayım demek her zaman kolay yoldur...
bende bunalımdayım ne yapacağımı bilmiyorum hayat çok zor geliyor
bende çok kötü bunalımdayım uzun zamandır doktora gidiyorum ve düzenli ilaç kullanıyorum. psikolog ile sürekli oturup konuşuyoruz ama dinlemekten başka birşey yapmıyor tabi bir de paraları cebine indiriyor sorunlarımı çözmek yerine sadece dinliyor dinlemek marifetmiş gibi ilaçlarada iyice bağışıklık kazandım yağmur yağdığında ise ölü gibiyim bana ne oluyor anlamıyorum intihar etmenin eşiğine kadar geldim lütfen yardım edin
bade hanım bu evlilik takıntısı beni maf etti kısmet olmasa olmuyor biliyorum yaşım benim boynumu büküyor 26 yaşındayım haziranda 27 olaçagım buralarda kızlar küçük yaşta evleniyorlar gelinimiz benden 6 yaş küçük ve hamile insan ister istemez etkileniyor evli arkadaşlarımdan görüşmüyorum çünkü eskisi gibi olmuyorlar ne yapabilirim rica etsem bana yardım edermisin elimde degil biliyorum her şey kader çevremde öyle şeyler yaşıyorsunki degerin bile olmuyor akışına bıraktım hayatı ve zamana
öncelikle evlilik takıntısı bir hastalık değil canım kardeşim !!bu yüzden bunu hayatının odağına koyma unutma en değerli sensin.Tahmin ediyorum aslında küçük bir yerde yaşın 27ye dayanması senin evlilik çağının geçtiği anlamına geliyor; cehalet bu olsa gerek aslında şükretmelisin bu duyguyu yaşadığına şöyle düşünsene bi hayatını, hadi hayalini kur okurken !!!evlenmişsin yaşın 22 veee eşin çok iyi ilk yıllarınız evet işte bu tamda istediğin şey dimi vee zaman geçiyo 2 yıl oldu evleneli çevredekiler çoçuk soruo ve küçükten dedikodular başladı bebeklerimi olmuyor yoksa demeye başladılar...bunun üzerine artık eşinle bebek düşünüyorsunuz hazır değilsiniz gibi eşin biraz uzak sana hali hatrını bile sormuyor böyle değildi oysa ...veee bebeğiniz oldu kız oysa erkek istiyodu herkes sen çok mutluydun eşin kız diye bakmıyor bile yüzüne kızınızın ...böyle devam ediyor insanlar söylüyor yada ima ediyor siz uyguluyorsunuz aynı ilaç deneyi yapılan denek faresi gibi... zaman geçiyor büyüyorsun eşini hayatını yaşamını beğenmiyorsun çünkü olgunlaşmadın kendini evliliğe hazır hissetmemiştin yada Rabbim hala takdir göstermemişti evlenmene... tamam bu doğru insan diyemeden evlendin insanlar dedi diye çoçuk yaptın ve çok zor bu durumlar hele çocuk durumu seni bitiriyor... çoçuk ağlıyor hasta oluyor kimse yok yanında TEKSİN bu hayatta eşin seni anlamıyor derdine ortak olmuyor sen seçmedin ki onu zorla seçtirdiler ... şimdi ne yapcaksın çevre dedikodu yapar ayıplar boşanamazsın eşin şiddet uyguluyor SUS mutlu değilsin SUS ve istemediklerin oluyor ama olsun insanlar konuşmasınlar ve daha neler neler...Şimdi unut o hayali hatta KABUSU ve şuna inan insanın karşısına Hayırlı biri çıkmalı bunu tabiki bilemeyiz ama çıkmıyorsa bunun hayr olduğuna inanmamız gerketiğini düşünüyorum... Rabbim o zamanı o kadar iyi bilirki sen sabret be kardeşim!!! yanlış yapmıyorsun sabretmek gibi çoğu insanın yapamadığını yapıyorsun ...bunlar çok küçük imtihanlar... Rabbim seni eşinle imtihan etmesin. bırak tüm bunları nedir ki yengem benden küçük hahaha elim ayağım tutuyor ve ben temiz dürüst yaşıyorum diyebil bu hayatta... Yaratan gönlüme göre birini çıkarsın de karşıma beni seveni değer vereni çıkarsın de ...Yanlış anlama senden kendine kızmanı istemiyorum yaşadığın çok insani bir duygu sadece küçücük bir durumla imtihan oluyorsun diyebilirim haddim olmayarak Rabbine şükret diyorum Allah hakkında hayırlı insanı kalbine koysun en yakın zamanda inşallah...(bade)
çok kötü bunalım sanırım tasvir edilecek şey bunalım olmasaydı ne yaşadığını anlamazdım bunalımın bile çoğu...peki sebep??? Psikoloğun yada psikiyatrın paraları cebine indirmesi mi??? nedir bunu bilmek istiyorum para istemiyorum akılda vermiycem ...belki ayağa kalkmak istersin bende elinden tutup yardım ederim elimden geldiğince çok sevdiğim bir söz var basit bişey anlamını iyice düşün ÇAREsizsiniz siz kısmı önplanda değil çareyi sen bulamayabilirsin çünkü...şunu söylemek isterim herzaman hamur yoğurup ekmek yapmak, bakkaldan ekmek almaktan zordur unutma!!!...(bade)
ben de bunalımdayım ama bu sayfayı görünce yalnız olmadığımı anladım ne kötü birşey bu bunalım yaa
çoooook teşekkür ederim bade hanım bambaşkasınız gerçektende benim için çok degerlisin allah sizden razı olsun beni anladıgınız her zaman aklıma sözlerini getiriyorum hoşçakalın
tam olarak hangi yorumumun adına teşekkür ediyorsun bilmiyorum ama çok sevindim yazına Rabbim yanında olsun bunalırsan yaz küçükte olsa söyleyecek bişeyler bulabilirim belki...(bade)
bir gözleri vardı onun melek gibi uysal insanın evet bu diyesi gelir o insan aradığım kişi. birde sözleri aklımdan çıkmaz birtürlü unutmak isterim unutamam geçmişi unutmadığım gibi... yoruldum herkes gibi herşeyden yinede çok şükür daha kötü imtihanlar var bu hayatta bu nedir ki?güçlü duramasamda çoğu zaman güçlü olmak için bir yerden tutmalı insan...(bade)
Bence hemen bir hobi edinmeye bak.Ya da en sevdiğin kişilerle vakit geçir.Kaliteli zaman harcarsan ne yaşadığını bile unutursun:)
bade hanım ne yapsam olmuyor hayata baglanamıyorum ruh halim çok bozuk ne yapaçagımı bilmiyorum ölümü okadar istiyorum ki anlatamam çok yalnızım ve çaresizim tek sizi anlatıyorum çünkü kimsem yok ne yapsam hayata baglanamıyorum öyle sorunlarım var ki anlatamıtamıyorum ailevi biraz kızacaksınız çünkü her zaman düzelir dedim olmadı hiç bir zaman sansım olmadı her zaman ezildim hala eziliyorum yüce rabbim bile azımadı bana bu yaşta isyankar oldum hayatımın baharında bu hale düştüm çaresizim teşekkür ediyorum sizi bu sayfayı açtınız için birine içimi döküyorum
bade hanım sizden cevap bekliyorum
Namaza basla, bak nasil geciyor bunalimin:=)
öncelikle bu sayfayı ben açmadım onu belirtmek isterim...(bade) ne yapsam olmuyor cümlesi çarenin tükendiği anlamına gelen bir cümle değildir kanımca bu yüzden çokda kötü durumda olduğunu düşünmek istemiyorum sadece minicik çaresizlik ... ne yapsam olmuyor (birgün pişmanlık duyacağın bir cümle??) elbette elinden geleni yaptığını düşünüyorum fakat eksik birşey mutlaka var!! burdan bu konuyla ilgili ayrıntı verirsen çok sevinirim çünkü genel cümlelerle sana hitap etmektense sorunu birazda olsa bilip küçücük yardım edebilirim ... burda yazılanlara göre şöyle diyebilirim (bu zamana kadar dinlediklerimden, deneyimlerimden bişeyler dememi istersen yazının devamını okumanı tavsiye ederim)...Bu dünyaya gelirken şüphesiz ailemizi seçme şansına sahip değiliz bence mutlaka bu durumun hayırlı bi sonucu var ki Yaratan bunu takdir etmiş??? düşünsene insan arkadaşını eşini seçebiliyor ama ailesini seçemiyor ( AİLENDE SENİ SEÇMEDİ BUNUDA DÜŞÜNNNNN) bu yüzden bu durumla ilgili yapacağın en büyük HATA "isyan" etmek neye isyan ediyorsun ki? gücün yeter mi yaşa"DI"klarını değiştirmeye kesinlikle hayır... ama yaşayACAKlarını değiştirebilirsin bu senin elinde GELECEK ZAMAN ona çok yakınsın doğruyu bulmaya henüz en dipte değilsin suyun yüzündesin o kadar inanarak yazıyorum ki bu cümleyi sen dipte olduğunu SANIYORSUN sadece denizin üstündesin hala nefes alıyorsun GÖR BUNU GÖR...yazdıklarından çıkacak bir diğer düşüncede şu olabilir bence ...yanlış taraftan bakıyorsun soruna sen nerden biliceksin diyorsun belki neler yaşadım ben diyorsundur daha neler neler doğrudur bilemem ama sonuca bakarım uzun zaman ÇÖZÜM bulamadıysan yanlış yerden bakıyorsundur yüksek ihtimalle (%99.9) biraz yönünü değiştirmeni ve daha detay yazmanı öneririm kendimce.... tabiki bu yolda hayatta senin ve herkes sen istediğin sürece senin yanında ve sana yardım edebilir...(bade)
bende çok kötü bunalımdayım,hep aglıyorum,bıktım yoruldum.evlendim kocamı çok seviyorum ama onun yaşadıgı hayattan ayilesinden bıktım bıktırdılar beni,eşimide bıktırıyorum çok sevmemeragmen,içimde yapamadıgım şeyleri düşündükçe dahada zorlaşıyo hayat,bu evlilik için annemleri üzdüm allahta beni cezalandırıyor galiba diye düşünüyorum,banada cevap yazarmısınız
banada cevap yazın bade hanım
canım kardeşim bu sitenin en ünlü cümlesiyle başlaman çok hoşuma gitti "ÇOK KÖTÜ BUNALIMDAYIM"... diyceksin ki bu nasıl bir bayan bu cümle hoşuna gidiyor benimle dalga mı geçiyor ASLA bunu yapmıyorum aksine durumuna seviniyorum bu cümleyi kurmana ;çünkü gerçekten bu cümle senin şükür diyebileceğin bu basit bir imtihan diyeceğin durumda olduğunu gösteren cümle hadi gülümse güzel kardeşim gerçekten desteğe açık birisin ve çözümcü bir insansın... Allah insanları affeder yeter ki af dile içten bunun bir ceza olduğunu düşünmek istemiyorum bu cümleyi kafandan bir an evvel silmeni istiyorum...gel gelelim sorunun çıkış noktasına seninle mümkünse konu konu ilerlemek istiyorum yorulmanın sebepleri nedir yani seni en çok ne yoruyor?sence eşin mi çok yanlış yapıyor sen mi? neleri yapmak isterdin ve yapamadın? bu hayat nasıl olsaydı daha iyi olurdu? kaç yıllık evlisin ve bebek???...(bade)
selam bade hanım,valla ençok evin içinde bir yengesi var insanı bıktırıyor,biz köyde yaşıyoruz,onun pis olması.kıskançlıgı,saygısız olması,hiç iş yapmasada yaparmış gibi konuşmaları,daha neler ben alışkın olmadıgım şeyler ona karşı yanlışım olmadı hiç bir zaman birini üzerim diye konuşurken dikkat ederim,ama bana karşı kimse bunu yapmıyor,eşim beni bende onu seviyorum ama onuda üzmeye ondan sogumaya başlıyorum,annemlerede anlatamıyorum kimşeyle paylaşşamıyorum çünkü sen kendin istedin deyip gene dahada çok üzüleceyim,4yıldır evliyiz bir oglum var allah bagışlarsa 2 yşında,onuda sitresden erken dogum oldu ,ama ilk günden sıkıntılar başladı çok borcu varmış,ben babamda yokluk sıkıntı çekmedim,annemler çok dei sen yapazsın diye,kendimi çok üzüyorum hep geceleri aglıyorum,dua ediyoru allahım yardım et diye,oglum uyandı iyiki varsınız artık siz cevap vermesenizde içimi boşltıp dertlerimi paylaşacak biri var bana yazmanızı bekliyorum
bişeyler yazında bana yardım edin çok kötüyüm bekliyorum
bekliyorum hergün yazmanızı iyigünler
yok bu iş böyle olmaz arkadaşlar..böyle olmaz
nasıl olmazya
öncelikle uzun zamandır yazını takip edemediğim için özür dilerim gerçekten durumun içindeyken yaşadığın şeyler sana ZOR GELİYOR OLABİLİR...FAKAT öncelikle bu durumu böyle düşünmenin(yani yengesi pis, iş yapmıyor,borç var,zorluk var,...ben bunları hiç görmemiştim ailemden diye düşünmenden bahsediyorum) SANA NE KAZANDIRDI?böyle düşünmeye devam etmek istermisin? yada HADİ BİR ANINI VERR? VE BAŞKA ŞEYLER DÜŞÜNELİM BİRLİKTE ve bu konuyla çokta alakası olmayan bişeyi neyi mi? OĞLUNUN HASTA OLDUĞUNU gün gün eridiğini tıbbın bu hastalıkta çaresiz kaldığını(böyle hastalıklar VAR!) senin sadece oğlunun birgün nefes alamadığını göreceğini bildiğini çok zayıfladığını hep ağladığını DÜŞÜN YA DÜŞÜNN zor değil bunları düşünmek ve imkansız değil bunların senin başına gelmesi...BU durum kadar zor mu senin yaşadıkların ? çaresiz misin anlamıyorum hemen kendini toplamaya çalış paylaş benimle zaman zaman yani bu nedir anlamak istiyorum çözülemez bir durum değil ki bunlar TATLI DİL YILANI BELKİ İKNA ETMEZ AMA EŞİNİ EMİNİM EDER SABIRLA DENE RABBİMDEN İSTE İSTE Kİ VERSİN...(bade)
yazınızı görünce çok sevindim teşekkür ederim.çözülmez durum deyil ama yaşadıklarım çözülmüyor bizimki bekliyorum 4senedir sabırla.bu ayile hayatı hiç deyişmeyecek gibi ilerisi için hiç hayal kuramıyorum yarın şunu yaparım deyemiyorum.her gn ayrı dert sıkıntı bunaldım içime atıyorum knuşamıyorum bua beni sitrese soktu.işallah allahım beni görüyordur yardım eder.oglum çok zayıf yemek yemiyor zaten et falanda sürekli alıp yediremiyorum kendide olsada yemiyo o ayrı sıkıntı bnim için. intarı bile düşünmüştüm bir zamanlar valla ne yapıyım allahım yardım eder işallah.her bilgisayarın başına geldiyimde bakıyorum belki yazmışsnızdır diye
ben en azından elimden geldiğince burdan bikaç öneri sunabilirim ama KURAL1 olumsuz duygulardan arınmaya çalış derim!! çünkü 4 yıl gerçekten uzun değil 15 20 senedir hala çözüm arayan insanlar gördüm ben .TABİKİ kendini yıpratmamaya çalışarak canım kardeşim unutma SEN ÇOK DEĞERLİSİN(amaaann artık benim değerim mi kaldı baksana yaşantıma diyorsan ÇOOOOOKKK YANILIYORSUN) ÇÜNKÜ; EMİNİM çok tatlı bir oğlun vardır ne zorlukla doğurdun onu ( buarada Allah sana teselli olarak bir çocuk verdi YÜCE RABBİM ne büyüktür herkese nasip etsin) onun için değerlisin.Ailen var iyi kötü onun için çok değerlisin.Zaman akıp geçiyor ve sen hergün yeni birşey öğreniyorsun bilinçlendiğin için çok değerlisin... uzayıp gider bu.AMA EN ÖNEMLİSİ NE BİLİYORMUSUN YAŞADIKLARIMDAN DUYDUKLARIMDAN ÖĞRENDİĞİM (senin durumda olan insanlardan) insan değerli çünkü insana kendi değer vermiyorsa bu hayatta , insan kendini değerli görmüyorsa BAŞKALARI(EL) EZİP GEÇER ACIMAZ BİLE(kocası bile).SEN DEĞERİNİ BİL BU YOLUN İLK ADIMIdır. oğlunu sev, onu elinden geldiğince iyi yetiştir ; emek ver ona.Dediğim gibi 4 sene uzun değil hadi SENDE GÜZEL DÜŞÜN küçük yardımlarla bu evliliği yaşanabilir hale getirelim kandilinde mübarek olsun dua et bol bol(banada et emi güzel kardeşim)...(bade)
sizinde geçmiş kandiliniz mubarek olsun.4sene uzun deyil gerçekten ama burda bana çok uzun yıllar geçmişte ben hiç bir şey yapamadım gibi geliyor,benim ayrı evim var kira ama bir türlü gidemiyorum eşyalarımı kullanamıyorum, herkes soruyo annemler akrabalarım neden gidemedigimi anlata mıyorum,hep sebep uyduruyorum çok mutluyom sanıyo hrkes ama deyilim,bunlarda içimde çıg gibi büyüyor beni bunaltıyor,herkese karşı haklı olsam bile birinin kalbi kırılır diye sonucundan pişmanlık duyarım diye bişey söyleyemiyorum,hep böyleiyim,başkaları bana karşı öyle deyil söyleyeceklerini hemen şöylüyo hele eşimin yengesi hiç kırılırmı üzülürmü yok yanımdan geçerken bile söyleyecegini söylüyo yüzsüs öldüresim geliyo valla bazenkeşke bu evlilige kendim karar vermeseydim gerçekten çok pişmanım,he eşimi sevmiyorum sanmayın seviyorum oda beni çok seviyo ama pişmanım hemde çok, herşeyi bırakıp ğitsem ne yapsam çok ikilem deyim oglum var onunda hayatınımı karatırım böyle yaparsam bilmiyorum ne yapayım ne yapmalıyım allahım işalah bi çıkş yolu bulurum.yazdıklarınız çok ğüzel haklısınız güzel düşünmeye çalışıyorum ama hep bi olum suzluk beni yıkıyo
küçük bir olumsuzluk sizi yıkmasın siz iyiliğinizden iyi düşüncenizden birşey kaybetmeyin lütfen bunun mükafatını mutlak alacaksınız EMİNİM!! SİZ İYİ OLUN YETER Kİ ALLAH YANINIZDA... DÜNYA dua üzerine kurulu der büyüklerimiz bende buna çok inanıyorum kendi hayatım TOZ PEMBE DEĞİİİLLL fakat sürekli dua etmekten başka yapacağım birşeyde yok...bazı zamanlar dünyanın en ağır yükünü taşıyorum gibi hissederim hastanelere giderim özellikle çoçuk bölümlerine onları dinlerim RABBİM SEN NE BÜYÜKSÜN DERİM BİZ NE KÜÇÜK ŞEYLERLE İMTİHAN OLUYOMUŞUZ VE HAYAT BU İŞTE NASI BAKIYORSAK O ...CİDDEN yani benden iyiler var muhakkak ama ya benden kötü durumdakiler ŞÜKÜR ŞÜKÜR ŞÜKÜR.Yani bu kadının tuzu kuru zaten deme "inan" çok şeyler yaşayıp güçlü durmaya çalışan insan çookkk, buara çok duaya ihtiyacım uzun bir süre nette olamıycam gibi görünüyor tanımadığım birinin duası işe yarar muhakkak banada dua et canım SAKİN KAL MUTLU OLMAYA ÇALIŞ BIRAK İNSANLAR KÖTÜLÜKLERİYLE KALSINLAR SEN DAİMA İYİ OLL...(bade)
işallah gelmişsinizdir
geldim canım kardeşim burdayım...(bade)
çok sevindim geldiyinize.ben bu hayattan çok bunaldım.bu evdeki insanların hiç birini sevmiyorum eşim hariç gitsem gidemiyorumda ne yapacagımı şaşırdım bi çıkar yol bulamıyorum.eşimlede konuşmuyorum oda benim bişey yapamayacagımı biliyo hep benim katlanacagımı sanıyo bişey yapmıyo benim için,borçumuz çok olsa bile genede bişeyler yapa bilir,benim kimseyi üzmeyecegimi bilip bunu kullanıyor ya valla şu kendi içimde yaşadıgım sıkıntı beni öldürüyor
bulunduğunuz çevre gerçekten sizi çok üzüyor olabilir bu görmezden gelin ASLA demiyorum ama eşinizle aranıza mesafe koymanıza çok kızıyorum doğrusu haddim olmadan yani sizin bu sorunsizin tek başına çözüm üreteceğiniz tarzdan değil.Eşinize kaldırmadığınızı kısa süre olsa buna katlanabileceğinizi fakat uzun zaman o insanlarla birarada olma ihtimaliniz olduğunu ve bu duruma gerçekten çok üzüldüğünüzü ona anlatın eminim bir sonuç elde edeceksiniz.Bu sonuç kısa zamanda tek bir konuşmayla elde edilmeyebilir biraz çaba harcayın!!! .Size bir yakınımın başından geçen bir durumu anlatmak istiyorum bundan sonuç çıkarıp çıkarmamanınız çok önemli DEĞİLLL.tanıdığım kişi aynı iş yerinde çok uzun zamandan beri çalışan işinde çok titiz ve işine çok bağlı biri .Onun için iş hayatta kalabilme meselesi değil sadece,aynı zamanda sosyal olduğu, kendini dinlediği, arkadaşlarının olduğu yer ve mutlu orda olmaktan... Çok kısa bir zamanı kalmıştı emekliliğine son altı aydır eşine çocuklarına zaman ayırmıyor vaktinin çoğunu uyuyarak ve sürekli düşünerek geçiriyordu bu duruma kimse bir anlam veremedi.Karakteride değişti eşiyle konuşmuyor iş yerinde olanları söylemiyor insanlara birşey söylerken gizli konuşun kimse duymasın diyordu(fısıltıyla) nasıl yani gizli konuşmak mı? evet insanlardan gizlenmek onların kötü birşey yapacağından korkmak .Heran biri gelip sizi karakola götürcek ya da öldürcek gibi bir his.Yaşadığı şey DEPRESYONDU.evet o kadar yıllık adam nasılda hayattan soğudu?ZAMANLA işe gitmeyi istemiyor uyuyor uyuyordu.Kimse anlam veremedi ve birgün işe gidemedi çok hastalandı o ana kadar eşinin farkedemediği ne vardı? eşi onun tedavisi(ruh sağlığı tedavisi) için elinden gelen herşeyi yaptı adam işini bıraktı 2 çocuğu ise mağdur oldu.Kadın uzunca bir araştırmadan sonra GERÇEĞİ buldu gerçek neydi ?İşyerinde yeni göreve başlayan bikaç kişi onun varlığından, işi bilmesinden, patronlarla olan samimiyetinden dolayı kıskanmış ve ona psikolojik savaş(mobbing) ilan etmişlerdi.Adamda çok geçmeden pes etmişti.İşe gitmeyi bırakmış korkularıyla yaşama mahkum olmuştu.BURDA esas nokta şu bence ÇEVREMİZDEKİ İNSANLAR yani komşularımız yani iş arkadaşlarımız yani aynı evde birlikte yaşadıklarımız yani eşimiz yani kayınvalidemiz... bize bizim istemediğimiz hayatımıza ters(baskı) olan birşeyler yaptığında biz ne yapmalıyız?SONUÇ 1: BU DURUMU EN YAKINIMIZLA PAYLAŞMALIYIZ. SONUÇ2: DURUM HAKKINDA O İNSANLARI UYARMALIYIZ(ÖNCE SONUÇ 1 UYGULANMALI YOKSA SONUÇSUZ KALINIR) SONUÇ3:EĞER ÇÖZÜM GELMEDİYSE VE HALA ARTIRARAK DEVAM EDİYORSA YAKINLARIMIZ BUNU ÖNEMSEMİYORSA VE BİZ KENDİMİZDE KÖTÜ GİDEN BİŞEY HİSSEDİYORSAK TEK ÇARE PSİKOLOJİK DESTEK VEREN DOKTORLARIMIZ ASLA İHMAL ETMEYİN "ASLA"...eğer önemsemezsek o işine aşık adam gibi beni bu işten kurtarın , o işe gitmek istemiyorum size yalvarıyorum demek zorunda kalırız ve SEVDİĞİMİZ BİRŞEYDEN YOKSUN KALIRIZ...(bade)
2 senedir sevdiğim birisi var fakat ailem ve onun ailesi istemiyor okuduğumuz için ikimizde. biz gizli yürütmeye çalıştık ilişkimizi fakat onun ailesi yine öğrendi ve bizim evimize gelip ailemle saçma konuşmalar içinde bulunarak bizi ayırdı oda bende birbirimizi çok seviyoruz fakat ailerler sorunlu ve o erkek olmasına rağmen ailesinin sözünden çıkmıyor ve ben bu kızı seviyorum ayıramazsınız bizi diyemiyor. Ayrılalı 3 gün olacak ama ben çok bunalımdayım bir yandanda okul sorunlarım var ama onu o kadar kafama takmıyorum onsuz mutlu olamıyorum gibi geliyor bana ne yapmalıyım çok kötüyüm sürekli ağlıyorum onu çok seviyorum herşeyden çok ama aileler bundan sonra olmayacak diye bana kur-ana el bastırdı yemin ettirdi ve evlenseniz bile biz seni istemiyoruz dediler şimdi hiç bir şekilde bağlantımız kalmadı konuşamıyoruz bile çok özledim onu bunalımdayımm :((((((
gerçekten sıkıntılı bir durum tabi doğru açıdan bakan kim istememe sebepleri ne o çok önemli ...bazen büyükler ufak şeyleri büyütebilir bazende olaylar gerçekten büyük olabilir ama biz göremeyiz... bu yüzden öncelikle profesyonel bir destek almalısın bu özel bir psikolog olmayabilir devlette (devlet hastaneleri) olur onunla konuşmalı bir çözüm aramalısın bu durum elinde değilse (şartlar???) seni anlayabilecek en az 6-7 yaş büyük biriyle konuşmalısın ve çözüm bulmaya çalışmalısın bu iki durumda olmazsa karşılıklı mesajlaşabiliriz burdan çok büyük bir yardım edemem sadece ufak tavsiyeler verebilirim...Okuduklarım arasında şu çok önemliydi bir kişi( ergin 20+ yaşında) ailesi dedi die hemen vazgeçiyorsa bu sevgide bir sıkıntı vardır ya da gerçekten şartlar bunu gerektiriyordur...(bade)
çok kötüyüm hep ağlamak istiyorum ama niçin ağladığımı bile bilmiyorum hiçbişey bana zevkli gelmiyo yaşamak bile istemiyorum hiç kimseyi gözüm görmüyo kendimi çok yanlız hissediyorum yaaaa
bende çok bunalımdayım küçücük bi alaya kafayı takıorum 4 aylık çıktığım çocukla ayrıldık 1 aydır bana msj atmasını beni aramasını bekliorum yaptıkları hareketlere bi anlam veremedim ilk ayrıldığımız günler kafasını eğer geçerdi artık ilk günki gibi bakıo arkasına dönüp bakıo bizde arkadaşla bunu denedik arkadaşım yanından geçerken kanka senin o dediğin çocuğu buldum dedi ters ters bakmış bimden geldik arkadan gelmiş dibimden dibimden sonra mehmet die bi arkadaşıma beni soruomu filan demiş bana aldığı eşyaları verdim gitmeden önce kapısına astım aldımı almadımı merk ettim komşu kızı durdurmuş görünce çok şaşırdım filan demiş arkadaşımdan çok o konuşmuş ben böyle olmasını istememiştim demiş ağlıcak gibi olmuş cart curt demiş işte içim rahat etmedi komşu kızına dedim kanka git bi konuş bakm bunları yapıo ve konuyu açma ben böyle mutluyum çıktığım yok kendime yeni bi sayfa açtım bitti filan demiş bende msj attım dedim bundan sonra beni mehmete sorma bakma bizim ordan geçme dedim ya sanane kızım mahalle seninmi dedi mehmet konusunu açmadı bugün gördüm gne baktı ya bilmiorum ne yapmak istediğini ayrılma sebebimizde aile yüzünden oldu yok neymiş bizim taraf açıkmış şimdide bizim parka gelio gülüo bakıo ya kafayı yicem ya lütfen yardım edin çok bunaldım herkez üstüme gelio herkez derdini anlatıo ya bnm derdim ne olucak .
ahh sevgili kardeşim! şuan senin yerinde olmak isteyen ne kadar çok insan var bir bilsen? bu yaşadıkların yaşın için çok büyüktür doğrdudur ama unutma seni aileni kabul etmeyen bir adam gereksizdir bu yüzden onun alayıda dalgasıda saçma sapan gelsin sana gül geç HAYAT ÇOK GÜZEL ETRAFINA BAK GÜZEL YÜREKLİ KARDEŞİM ŞÜKRET SAĞLIKLISIN VE HENÜZ BÜYÜMEDİN KENDİNE DİKKAT ET HAYATINI EN GÜZEL ŞEKİLDE YAŞA ...(bade) buarada herkez değil doğrusu HERKES tir unutma kardeşim daha doğru olur...
herkes gibi BENDE BUNALIMDAYIM ÇALIŞMAK İSTİYORUM SEVGİLİM İİZN VERMİYOR EVDEDE ZAMAN GEÇMİYOR NAPICAM BEN YAA NAPICAM EV ORTAMINDAN KURTULMAK İÇİN ÇALIŞMAM GEREK AMA GEL GÖR Kİ :(((((
Slm, benimde bunalim sorunum var, suan 27 yasindayim ve Erzurumluyum Stuttgart da kaliyorum, basimdan cok sey gecti, ailenin bir kiziyim, uc tane erkek kardesim var, nasil soyleyim hayatim guzel gecmedi, okul caglarinda pek sevilen bir kiz degildim, sonra ailem tarafinda cok kucuk goruldum hep ve yapmak istegim herseye karsi ciktilar, hep okumak gibi hayalim vardi olmadi ne istediysem olmadi, sonra ailem beni 18 yasindayken istemedigim bir insanla nisanladi, asagi yukari 2 sene nisanli kaldim, sanirim bunalim ilk orda basladi, yani hep negativ dusunceler, sonra istemedim ve ayrildim, arada 1veya iki sene gecti, ve yeniden ailem beni istemedigim biriyle nisanladi, bu sefer 4 veya 5 ay nisanli kaldim, ondanda ayrildim, ve ailem sonra birdaha nisanladigi sevmedigim biriyle, ve bununla istemerekte evlendim, ve cok kiza bir sure evli kaldim, ve iyi biri cikmadi ayrildim, simdi ise cok kotu bir bunalimdayim, sorunum ne bimiyorum, suan ailemin yaninda yasiyorum, alima sacma sapan seyler geliyor, mesala hersey insan yapisi ve bos, evin icindeki esyali gordukce iyice bunaliyorum yada insanlar dunya mali hakkinda konustukca, icimden bunlar insan yapisi ve uydurma diyo, yani hersey uydurma diye, yada hayat cekilmez geliyor, burda bunaltici bir his devamli, aileme basettim, ama duymak istemiyorlar, onceden hic boyle dusuncelerim yoktu, yada bazen hic yasamiyormusum gibi geliyor, yasama hissim yok gibi, terapiste gidemem cunki, ailem karsi cikiyor. Suan namazada basladim, kuran okuyorum devamli, allaha dua ediyorum bana yardim etsin diye, napmaliyim.
BİZLERİ YOKTAN VAAR EDEN ALLAHA SIGININ HADİSİ ŞERİF...(Allahü teâlâ, duanızı kabul eder. Dua ettim, hâlâ duam kabul olmadı diye acele etmeyiniz! Allah’tan çok isteyiniz! Çünkü kerem sahibinden istiyorsunuz.) [Buhari]
Selamun aleykum kardeşim aynı şeyleri bende yaşadım seni en iyi anlayan ben olurum önce doktora gittim üstü kapalı sakinleştirici istedim pasiflora verdi. içtim idare edecek şekilde rahatladım ama abdest alıp allaha dua etsen içtenlikle de ağlasan inan bedeninde bir rahatlama oluyor at gözlerindeki yaşı utanma ağlaki boşal yoksa sıkıntı oluşturur sende Allah yardımcın olsun kardeşim
selamm bade hanım ben size daha öncede yazmiştım ve çok köyü bunalımdaydım.gene aynı sıkıntılar devam ediyo ve ben hamileyim 2çocuguma 8aylıkama hala kendi hayatımızı kuramadık ben gene eşimin ayilesine katlanmak zorundayım bişeylere yeni baştan başlamak istiyorum ama kendimde o cesaret yok güçsüzüm olanları altından kalkamam diye korkuyorum çaresizim allahım yardım etsin bana bi yol gösterir işallah
Beni tarif ettin. İçinden çıkılması zor bir durum.
ne yapmak gerek acaba kendimizdemi suç yoksa başkalarındamı deyişmemizmi gerek, içinden çıkılmaz bir durum. insan herşeyden bıkıyor hayattan zevk alamıyorum mutuzum mutsuzzzzzzzzzzzzzzz
YYAAAAA BENCE HEPİNİZ AŞIK OLUNN HİÇ BİŞEYİNİZ KALLLMAZ...
AŞIK OLDUK BAŞIMIZA BUNLAR GELDİ KARDEŞ
bu aşk denilen şey çok kötüymüş önce tatlı sonra acı veriyor
Bende bunalımdayım ne yapacağımı bilmiyorum. Durmadan ikilem arasında kalıyorum. Yaptığım doğru şeyleri bile yanlış görüyorum, kendimi aşırı günahkar hissediyorum.
BİR OGLUM VAR 4 YASINDA çok erken hamile kaldım zaönszdı istemiorum galiba ne yapmalıyım
nefesler boğazımda düğümleni çıkmıyo dünya bensiz dönüyor sanki ama ben biliyorum bunların neden oldunu bir vefasızız güzelin yüzünden ama bir pişman olup beni ararsa unutmasın intizar gibi ben o artık eski ben olmuyacam esra!!
allah yardimcin,olsun dua et. seni meskul eden dusunceyi sesli sekilde soyle.seni mesgul eden dusunceden haberdar degilmis gibi olabilirsin.azindan kendinden saklama, allah zaten biliyor.derinlere gommussundur kelimeye dokmeye calis,kendini kapama ihtiyaci olanlara yardim et mesgul ol allah senide seviyor.(ismael)
çok bunalıyorum 10 yıllık evliyim eşim dünyanın en iyi eşi bana göre ama ailesiyle yaşadıklarımız bizi çok yıprattı.1 sene kadar her evlerine gittiğimde yüzüme bile bakmıyorlardı eşimede aynı sekilde bazı şeylerime kızıyorlarmış halbuki kasıtlı hiçbirşey yapmıyodum ben ancak çocuğuma ve evimin işlerine yetiyordum ama onların benden beklentisi çok oldu oraya gitmediğim zaman eşime surat edip konuşmuyolardı aslında bu tepki bana idi.yani bana kızıp eşime tavır yapıyorlardı,eşime çok üzülürdüm.kayınvalidemi ilk zamanlar severdim ama sonraları benimle o kadar uğraştıki çok soğudum.başkalarının yanında o kadar iyi konuşurki bu kadın melek dersin ama kendi kendimize iken hep beni üzerdi.birde eşimin kardeşi evlendi şimdi eltim ile sürekli bana nisbet yapıyor.artık eşim beni hiçbir şeye zorlamıyor çünkü beni çok seviyor, o bi tane dünyanın en iyi kocası tek desteğim teselli kaynağım hiç beni üzmüyor fakat ailesiyle yaşadıklarımız ikimizide o kadar çok yıprattıki sağlığımdan olacak kadar kafama takıyorum günlerim zehir oluyor çocuklarıma verimli olamıyorum gündüz gece aklımdan hiç çıkmıyor kafayı yicem midem,kalbim ağrıyor,başım sürekli ağrıyor ilaçla duruyorum.birtürlü kafamı dağıtamıyorum.okadar mücadele ediyorum genede başaramıyorum.keşke hafızamdaki herşey silinsede onlarla iyi olsak ama şu an kaynanamın yüzünü görmeye tahammülüm yok hatta hasta falan olunca hiç üzülmüyorum hoşuma bile gidiyor.ama böyle oluncada kendime saygım kalmıyor.lütfen banada akıl verirmisiniz
çok kötü bunalımdayım eve bile gitmek istemiyorum işe de aynı hiç bir şeyden zevk almıyor ve yanlız yaşamak istiyorum böyle kimselerin olmayacağı bir yere bir dağda bir küçük evde durup kafa dinlemek istiyorum ve çok aşırı uyuyorum bıraksala 24 saat bile uyuyacağım telefon da kullanmak istemiyorum ne yapacağız böyle bilmiyorum
olmaz dersen olmaz olmaz
Iyi gunler ben suayip.3 aydir cok büyük bir bunalımdayim.kendimi dine verdim.ama abdest alırken bunalım başlıyor.namazı zor bitiryorum.namaz kılarkende cok bunlalıyorum.aklıma hep ölüm geliyor sonra daralıyorum.birde son zamanlar aklıma berden girdiyse insan nasıl görebildigini hayat grrcekmi diye kendimi korkutup bunalıyorum.düşünmek istemiyorum ama günlük aklıma geliyor günlük bunalıyorum
bade hanım daha 18 yasındayımm hiç bir sey benı mutlu etmıyo akadaslarım ailem . yediğim yyemek ten bile tad alamıyorumm çok kötü bir his bu ya çaresizim ne yapmalıyım
Çoğu zaman kendimi yalnızhissediyorum . Kimse yanımda değilmiş gibiyim. Yanımda insanlar var evet ama insan yalnız hissetti mi hepsi bi ere gidiyor nedense. Aşığım ama umutsuzca ailevi milyon sorunum var. ne yapacağımı benden bilmiyorum. Sana yardım edemiyorum bu konudaüzgünüm :/
ileriye dönük hiç bir beklentim umudum yok herkesin ağzından cıkan kelimeler beni cinnet gecirmeye bir adım daha yaklaştırıyor
çekingenim utangacım bu durum arkadas ortamında dışarıda benı uzuyor zaten annem desen benı svdgını bılıyorum ama ne desem iyi bişey yapsamda hep bunu nasıl yapabildin hayret gibisinden cümleler kullanıyo ne yapsam kızıo begenmıo bıseyımı napmalıyım
mrb lar. herkesin bir sorunu var.bende aynıyım sizlerle.gece farklılık. gündüz tamamen farklı.sabah uyandığımda sıkıntılı utanıyorum. Herşey bunaltıyor beni.akşama kadar bunalıp ağlıyorum hiç tutmadan. geceleri cok seviyorum uyuyacağım hiç birşey hatırlamıyorum diye.ama her gecenin bir sabahı var.her sabah başlıyorum hiç bir günüm ağlamadan gecmiyor.kendimi öldürmeyi cok istiyorum.allah tan kork uma yapamıyorum.böylede nasıl yaşanır bilmiyorum.çok acı veriyor çok zor geliyor yaşamak
Arkadaslar bende ayni durumdayim olmek istiyorum ama cesaret edemiyorum
Arkadaşlar bende bunalımdayım 4 aylık evliyim yaptığım evlikikten çok pişmanım eşimin bir çok problemi var üzülmesin diye söyleyemiyorum çünkü çok alıngan bu yüzden söyleyemeyince bende içime atıyor sorunlara çözüm bulamıyoruz napıcam bilmiyorum çok bunaldım hayat zevk vermiyor çok dua ediyorum rabbime ne zaman güneş doğar bilmiyorum
4 aylık evli öğretmenim ne olur yardım edin eşimin psikolojik problemleri var ama bunu ona söyleyemiyorum çünkü çok alıngan söyleyince ima bile edince sinerleniyo kabullenmiyor her şeyi büyütüyor eger canını az bi sık gece diş gıcırdatmaları başlıyo vb. problemler arkasından napıcam bana yazın lütfen...ne yapmalıyım.Boşanmak da istemiyorum :-( bu sorunlar benim iş hayatımıda etkiliyo öğrencilerime problemlerimi elimden geldiğince yansıtmamaya çalışıyorum ama okula gidesim hiç gelmiyo gidince rahatlıyorum ama ta ki gidene kadar.
Arkadaşlar bunalımdayım canım hiç bir şey yapmak istemiyor. Hiç bir şeyden tat alamıyorum 1 ay sonra çok önemli bir sınavın var ama ben bu halde ders çalısamıyorum. Lütfen bana yardımcı olur musunuz?
yaşım daha 14 ergenlik dönemim bitti ama kendim bunalımda gibi hissediyorum.Sürekli ailemle kavga ediyorum,eskiden yalnız kalmaktan nefret ederdim ama şimdi en büyük isteğim bu.Dün gene ailemle kavga ettik ve ben kendimi mutfağa kilitledim,yere oturdum ve bileğimi kesmeye başladım.çok kesmemiştim ama çok kanayınca midem çok kötü oldu ve bayılmışım sanırım 5-10 dk baygın kalmışım.Ailem bilmiyor. Kendimi çok kötü hissediyorum ve çok ağlıyorum arkadaşlarımla aram bozuldu.Ne yapmam lazım lütfen yardım edin!
1.5 yildir evliyim ama huzurlu bir evliligimiz yok aşırı derecede bencil saygisiz bir insan bu hayatta sadece kendini onemsiyor cogu kez sidede maruz kaliyorum kac kere evi terketip gittim belki akillanr duzeli diye ama olmadi ve tekrar gene geldm baba evine sadece bosanmayi dusunuyorm cok caba sarfettim belki duzelir diye ama olmuyo tek tarafli olmuyor
benim bunalımımı ALLAH kimseye vvermesin.bunu yazarken bile utanıyorum.10 seneyi geçen bi evliliğim var.eşim çok iyi ama çok.ama sorun tam anlamıyla bende.çünkü eşime karşı hiçbirşey hissetmiyorum.evlenirken bu durumumu aşarım dedim ama yanılmışım.bayanlara karşı hiçbirşey hissetmiyorum.ne yürüyüşü ne duruşu ne fizikleri ne bakışı ne teni nede cinsellliği nede kokusu .ilk başlarda evlenirim bu durumumdan kurtulurum dedim ama tam anlamıyla dahada bataklığa girdim.daha evliliğimin ilk ayında bile eşimi istem dışı yine aldattım ve yıllar geçti.yine aynıyım.hiç düzelemiyorum.hiç bir şey yolunda gitmedi kendimi nekadar sıktıysam o kadarda dışarıya yine gittim .eet benim gibi çok insan var.artı olarak çok yakışıklı biriyim kız gibi güzel derler ya işte öyle.duygularıma hakim olamıyorum bunalımdayım.hiçbirşeyi düşünemez oldum.ewet eşim bir dost gibi .amabir eş olamadı .oldurtmadım.bazen diyorum kendime elin kızına yazık ettim.erkek gibi daranmaya çalışıyorum ama ben ben deyilim ruhum farklı.eşimi aşırı derecede aldattım.hiçkimseye açıklıyamadım
yaş 18 herşey 2013 de başladı son 2 yılda hayatım zindan oldu... ilaç kullanıyorum olmuyo bunalımdamıyım neyim ben bile bana neler olduğunu bilmiyom majör deprasan varmış... bugün bile okula gitmedim yalnız başıma takılıyom ağlıyorum delirecem sanıyorum bıktım artık hergünüm çile çekmekten hayattan usandım candan usandım..... bı akıl veren yokmu.s .s .s
Allah sabir versin valla ne ler yasiyorsunuz sizi sevensiz sevgisiz birakmasin bide allahim beni sev ve sevindir sevdir diye dua ve efendimiz hz muhammed mustafaya aline ashabina sevdiklerine vesevenlerinin hurmetiyle dualarimi kabul et allahim cokca deyin yerin kulagi gercektende var evrene mesaj soylenerek gonderirseniz duyuluyor ve mutlaka kotu dusunmeyin basiniza geliyor zamanla hersey unutuluyor bisekilde mazlumun ahi cikiyor ama gene uzu,luyosunuz bunuda unutmayim nedemisler nekadar yerseniz okadar hesap odersinizźz not busoz bana ait belki faydasi olur sozlerimi n kalbiniz alirsa banada sinavim icin dua edermisiniz bn ilknur
lisemi değiştirdim ve yeni lisemde herşey çok kötü gidiyor,eski lisemin kolay oması burayı zorlaştırmıştır belki ama burdaki hocalar sürekli ''sizden adam olmaz'' gözüyle baktıkları için hayattan soğudum resmen,sürekli kendime neden yaşadığımı soruyorum,ileride bi meslek sahibi olmazsam ölecekmiş gibi hissediyorum,çoğu zaman ağlıyorum ergenliğe mi vurmalıyım bunu
Bir kızı çok seviyorum o beni sevmiyor bunalımdayım nefes alamıyorum herşey çok zor geliyor ne yapmalıyım
dua et dertsiz insan yok ve mükemmel olmaya çalışma..Ben hayatı ikiye bölmüş durumdayım bu konuda güzel günler ve güzel günleri kaybettikten sonra güzel günleri beklemekle geçen günler.
Artık nefes almak zor geliyo yemek yiyemiyorum ve kilo kaybına başladım tam kendimi toparlamaya başlıyorum hoop gene bunalım bi türlü olmuyo toparlayamıyorum kendimi. Sevdiğim çocuk yurt dışında ve ben onu özlüyorum konuşsamda bişey değişmiyo o yine uzakta napıcam bilmiyorum 4 senedir bu durum devam ediyo çok zaman toparlanıp iyileşiyorum ama kısa sürüyo. Evde üzerime gelinmesi cabası babam neyim olduğunu soruyo konuşmuyorum kimseyle. Kanser hastaları gibi olduğumu söylüyolar... gülsem mi ağlasam mı bilemiyorum...
BENDE İNTERNETTE İSTEMEDEN BİR TUŞA BASIP HAYATIMI BİTİRDİM RESMEN BÖYLE HERŞEYİ KAFAMA TAKIYORUM SUREKLI ODAMA KAPANIP AĞLIYORUM AİLEMEDE UTANCIMDAN SOYLEYEMİYORUM İŞTAHIM KAPANDI BAZEN İNTİHARA KALKIŞIYORUM HER SEYİN İLERİSİNİ DUŞUNUP GUNLUGUME TUHAF TUHAF LAFLAR YAZIYORUM NORMAL HAYATTA COK ENERJİK VE POZİTİF BİR İNSANIMDIR AİLEM USTUME GELİYOR ANNEMİ 3 SENE EVVEL KAYIP ETTİM BABAM DA BİZİMLE HİÇ İLGİLENMİYOR NEFES DARLIĞI YAŞIYORUM İŞLERİ DUZELTMEYE CALISIYORUM AMA OLMUYOR NEOLUR BANA BİR UMUT VERİN ÇOK KOTU ARALIGA DUSTUM YARDIM...BUNALIMDAYIM... VE SADECE 12 YAŞINDAYIM BU NORMAL Mİ CEVAP LUTFEN
lütfen cevap vern neolur kendimi öldürüyorum....el veda hayat
Dua istiyorum nefes alamıyorum
çok zor durumdayım kendimi sürekli sorguluyorum neden ben yaşıyorum ben kimim? ölmek bana çok cazip geliyor. ölürsem herşeysen bütün bu zorluklardan kurtulurum zannediyorum ne yapmalıyım isyan edicek duruma geldim 15 yaşındayım ne yapmalıyım biriniz bana yardım etsin lütfenn
Hayata farklı bi acıdan bakın sevdiğiniz şeyler yapmaya çalışın mutlu olucagınız seylerı duşunun yapın bı gun arkadaşlarınızla sınemaya gıdın mesela gezın arkadaş ortamınız olsun muhabbet edın herşeyi kafanıza takmayın herseyı umursamayın ozgur yasayın huzur bulucagınız seyler yapın ama fazla serbest olmayın aılenızın soyledıklerıne kulak asmamak sızı yanlış yola suruklıyebılır he ama sureklı azar sureklı azar sureklı bı emır halınde sunu yap bunu yap gıbı seylerde canınızı sıkmamalısınız sakın olun sınırlendıgınızde derın nefes alın verın ve ofkenıze sahıp cıkın kavga ederek karsınızdakıne zarar vererek bı yere gelemezsınız bunu sızde bılıyosunuz sıtreslı bı haftamı yasıyosunuz yapıcagınız cok basıt arkadaşlarınızı toplayın ve evde bırgun toplanın butun elektırık aletlerını kapatın ve sohbet edın olmuyorsa zaten zorlamayın acın televızyonu acın bılgısayarı devam :)
Yaşım 18 ne kadar iyi ne kadar kötü bir hayatım var . tam huzuru buluyorum ki hayatı ailem bana zindan ediyor . kız arkadaşımda öyle beni seviyor ama benim acı çekmemi istiyor . çok saçma değil mi? kız arkadaşımdan ayrılmak istiyorum ama ben sanki ona bağlanmış gibi ayrılamıyorum ondan. beni ona çeken bir şey var ve huzursuz oluyorum. Ailem beni çok sıkmaya başladı. her şey tersine dönüyor sanki . herkes bana düşman gibi . hiç arkadaşım yok yalnızımda kız arkadaşımda beni terk eder yakında . beni seven varsa söylesin . yoksa intihar ' a sürükleniyorum . kendimi iyi hissetmiyorum . içim çok sıkkın bunaldım sıkıldım soğudum içim dışım birbirine karıştı . offfffff Belkide öldükten sonrası güzel olur hep düşünmüşümdür öldükten sonraki hayatı , nasıl olucak acaba merak ediyorum nasıl bir yerde olucaz nasıl bir hayat bizi bekliyor sonsuz uçsuz bucaksız bir hayat . Elveda saygılarımla . -E.M.
Artık çok yoruldum yaşamamın çok gereksiz olduğunu düşünüyorum deger verecegim hiçbişeg yok yalnızken bile ağlayamıyorum böyle durumlarda içime atmamam gerektiğini söylüyorlar ama ben kimseyle konuşmak istemiyorum beni düşündüklerini söylüyorlar ama inanmıyorum doktora gittim çok hassas osikolojim olduğunu söyledi artk bu hayatı kaldıramıyorum
hayat ne kadar tuhaf ya gercekten.ölümden çok korkarim mesela hemde çook.mutlu olunca en çok.ben her mutlu oldugumdada korkarim bisey olucak bozulacak diye.mutluyken yasamak guzel.suan bunalimdayim mesela keşke ölsem şuan.şoyle zamanlarda olumden hiç korkmam.mutsuzum cünku.dusunuyorum ama ne dusundugumu bile bilmiyorum.şuan ne hissettigimi bile bilmiyorum mesela.umutsuzlugu kapilmak cok kotu bisey.alalhim şu dusunceden kurtar yalvariyorum
Çok borcum var içinden çıkamıyorum eşim ve kızım benden nefret ediyor.çok yslnız çaresiz kimsesizim mutlu ve huzurlu değilim.sağlığımda iyi değil 50 yaşımdayım hiç mutlu ve huzurlu olmadım her geçen zaman maddi ve manevi kötüye gidiyorum.yaşamak istemiyorum.sadece 5 yıl sağlıklı.mutlu.huzurlu maddi sıkıntısız borçsuz ailemin geleceğini güvence altına alacak şekilde beş yıl yaşayım başka birşey istemiyorum ALLAH ondan sonra canımı alsın razıyım.
en yakınlarım bile bana kazık atıyor manevi ve maddi napıcam bilmiyorum kafam hiç iyi değil kendimi iyi hissetmek için iyi şeyler düşünüyorum yoksa bunun sonu iyi bitmeyecek doktora gitmek hiç iyi bi fikir kelmiyor bağımsız olmak istiyorum ailem olsun yada yakınlarım olsun ismim muharrem 32 yaşındayım ve evliyim ve eşimde psikolijik hastası ilaç kullanıyor bide ben mi kullanıyım bilmiyorum buna son vermek istiyorum sonra düşünüyorum düşündüğüm şeyin çok büyük bir günah ve saşma oldğunu ama elimde değil napıyım kafam çok karmaşık arkadaşlar ben sevgi dolu bisiydim noldu bana bilmiyorum
Esimle bosanmanin esiginden döndük 2 oglum var ve daha 4 yillik evliyim. Esimle bu donemde 4 ay kadar ayri yasadik. O cocuklarimi da alip ailesinin yanina gitti ve ben de kendi ailemin yanina döndüm. .ve bu sure zarfinda cocuklarimi bana hic göstermedi. Karsilikli davalar bile acilmisti. Mahkemeye 25 gun kala cocuklarimi da goremedigim icin bunalima girmistim. Evdekilere mektup yazip evden kactim.. ölüme gidiyordum.. intihardan baska carem kalmamisti.. nasil oldu bilmiyorum beni takip etmis ve yasattiklarindan pisman olmus olmali ki beni kurtardi.. bu arada ailem bana bu kadar aci yasatan adami affettigim icin bana cephe aldi.. hatta konusmuyorlar benimle.. bu mart ayindan beri ne cektigimi kimse bilemez.. esimse birkac ay iyiydi su an yine ayni.. ilgisizlik ve sorumsuzluk bizi bu hale getirmisken su an yine ayni.. sizce duzelir mi ne yapabilirim.. konusacak kimsem yok.. ailemin yoklugu beni mahvetti.. yuvam kurtuldu öyle ya da böyle ama ailemi kaybettim simdi de.. nolursunuz bana yardim edin.. yine yanlis birseyler yapmaktan korkuyorum..
Sizi takip ediyorum çok güzel yorumlar yapıyorsunuz çok begendim hatta yaptığınız yorumları okudukca biraz içim rahatladı benim durumum da bade hanım gibi bi tane kızım var ama benim eşimden yana bi sorunum yok çok şükür ailesi beni çok eziyo köylü oldugum için fakir oldugum için hep her konuda eltime daha çok ilgi veriyolar eşim eltimi kırıyla yakaladı suç benim oldu eşim o konularda yanımda oldu çünkü biliyodu benim suçsuz oldumu ailemin maddi durumu olmadıgındn yanıma gelemiyolar bu yuzden yalnız oldumu düşünüyolar beni hep eziyolar eltimin annesi evimi bile bastı dövdüler beni iftira attı eltim bana şimdi onun yuzune kaynana evine gidemiyorum gitsemde ilgisizlik çok kayın babam bna inanmadı ramazanlığın ilk günüydü üstüme çok geldi oruçlu halimle aglattı beni ve oruç tuttum halde kızımıda emziriyodum o gün içim çok yandı beddua verdim o günden sonra kanser oldu şimdi çok kötü bunuda kafama takıyom keşke beddua vermeseydim dıye çünkü bnim babam olabilirdi onun yerinde kndi babamı düşünerek hergün dua ediyorum ona ama eltim hiç durmuyo kaynanamın aklına giriyo arkadaş ortamım yok 24saatim hep evimde geçiyo artık çok ama çok sıkıldım dayanacak gücüm kalmadı artık dedikodu duymak istemiyorum dışlanmak istemiyorum bende bir Allah kuluyum evet ailem fakir olabilir köyde yaşayabilir bumu sorun elticim ve sevgili kaynanam öbür tarafta hakkımı nasıl vereceksiniz benim kardeslerimi fakir üstüne giyecek kıyafeti yok diye günlerde dedikodusunu yapanlar şunu unutmayın ki elbet birgün rabbim benimde yuzumu güldürecek gerçekler ortaya cıkacak o zaman yuzume nasıl bakacaksınız kusura bakmayın yanlış bi cümle yazdıysam özür dilerim.
bak kardeşim ben işletmeciyim işçi çalıştırıyorum ve her geçen gün içeri giriyorum borç mu hatrı sayılır bir miktarda var sorun mu oda eksik olmuyor çözüm arıyorum bulamıyorum yani anlayacağın hayat bir şekilde devam ediyor kafana takınca sen bitiyorsun kendi kendini bitirirsin
merhabalr bade hanım şuan içinde bulundğm durum anlatlmaz inanaın 3 senedr ıstedgm atamam neden olmuyo hep ucu ucuna gıdıyo kafayı yicem hiç bişeyden tat almıyrm okadar çok çalşmştmkı o gidenler ınana en çokta belkım bn hakdeyrm olmak ıstegdm yer ve oldğm yer ailem ayrı dert herşeyım üst üstüne hayatmda kımse yok
Ailem cok üstüme geliyor ufacık şeylerde dahi kızıp bağırıyorlar beni hiç bir konuda anlamıyorlar bu beni cok üzüyor bu gün bile kavga ettik ufacık bir sorunu öyle büyütüyorlarki bende buna sinirlenip sesimi yükselte biliyorum onların sözünden cıkmadıgım halde bana bu sekilde davranmaları beni cik üzüyor bazen hayatıma son verme aşamasına bile geliyorum ama en sonunda vazgecıyorum ben ailemi cok seviyorum ama neden ufak sorunlarda çareyi bana bağırıp kızmakta buluyorlar bu beni üzüyor kendimi değersiz hissediyorum daha 19 yaşında olmama rağmen bazı hayat zorlukları çekiyorum lütfen azda olsa yardımcı olurmusunuz
Öncelikle sorunu bulup üstüne gidin onunla başa çıkabileceğinize inanın asla ondan kaçmayın böyle sıkıntılar akşamları çok oluyor böyle oldugu akşamlar çıkıp biraz yürüyüş yapın kullalığı takıp kendinizi iyi hissedene kadar yürüyün ama en önemlisi müzik daha çok bunaltıcı olmasın biraz enerji veren bişeler olsun ve çikolata tüketin birazda olsa iyi geliyor deneyin derim. :)
konyadan yazıyorum hayat boş geliyor yüremek bile istemiyorum sıkılyorum
3 çocuk annesiyim 10 yaşında bir kızım 4 yaşında bir erkek 1 kız ikizlerim var destek olanım yok sürekli ağlıyorlar sürekli istiyorla paylaşamıyorlar eşim küçük detaylara takılır o haklıda olsa sinirimi ondan çıkarıyorum insanlara karşı kaddar oldum sürekli kendimi savunma telaşım var eşimle bu yüzden çok tartışıyorum ne yapmalıyım
Aynı ben nefes alamıyorum sabah kalkasım yok kalktımda gözlerim doluyor yemek yiyemiyorm benim sorunum belli sende aileden evden yaşadığn yerden bunaldn özgür olmak istiyosun
Söyleyecek farklı birşey yok. Herşey en detaylarıyla yukarıda söylenmiş. Anlaşılan bunalım içten içe biz gencleri esir almış. Gerçek bir kurtuluş reçetesine ama kesin bir çözüme milletçe muhtaciz
bende bunalımdayım nolcak böle biliyorum hep aynı şeyleri yapıoz ondanmı acaba zevk almıom tat yok çözemiyorum ruh gibiyim
Allahım her kes çok mutsuz ya bende aynı evde ettim ile yaşamaktan çok bıktım ya hiç özel hayatim yok malasef
ben de bunalımdayım.evliyim ve bir tane 2,5 yaşında kız çocuğum var.kaynanamla oturuyorum. 2007 temmuz ayında kaçarak evlendim. ama çok mutsuzum evde.huzurum yok.kaynanam la sorunlarım var. anlaşamıyoruz.bana çok kötü davranıyor.evin geçimini ben sağlıyorum.kaynanam çocuğuma bkıyor.ben çalışıyorum.eşim çalışmıyor. ama yine de yaranamıyorum.benim için o benim nerden gelinim oluyormuş diyor.eşimin ikinci evliliği diğer geinini oğlu almadı diye mi böyle yapıyor anlamadım. bana hayatı cehennem etti. canımdan bezdim. herşeyden nem kaparlar.üstümde baskıları çok. çocuğumu bile sahiplendi doğduğundan beri. kızım beni istemiyor onu istediği kadar.yapayalnızım.sürekli bana hakaret ediyor. evde onunla yalnız kalmak istemiyorum.çocuk ağlasın benim üstüme saldırmaya kalkıyor, çocuğumu bile büyük insan gibi kızınca dövüyor. ben de bir şey diyince sen mi baktın analık mı yaptın karışma bana diyor. annemin evine gidicektim birgün. kadın dedi ki çocuğu vermem sana dedi. gidemedim. hastalanıyor numarası yaptı. çocuk da var. gidemiyorum.kurtaramıyorum kendimi. o kadar bazen gideyim diyorum olmuyor.çocuğumun evde kavgadan dengesi,psikolojisi bozuk. ne uyku düzeni var ne de iştahı.benim desen psikolojim bozuldu çoktan. kadın bana bir şey deyince elim ayağım titriyor sinirden.çocuğa bakmama bile karışıyor. bakamıyor diye herkese dedikodumu yapıyor. sokakta bile bana hakaret ediyor.çocuk gibi beni azarlıyor. çıkış yolu bulamıyorum.bu gidişte kendime zarar vericeğim.senelerim,yıllarım boşuna ziyan oldu. şimdiki aklım olsaydı kaçmazdım.çok pişmanım.keşke hamile olmadan ayrılsaydım,annemin evine gitseydim.çocuğuma baktıkça üzülüyorum onun için.nasıl bir dünyaya geldi çocuğum.
bunalım bunalım bunalım hayatımda hep bunalıma girip çıkıyorum. tabi sebebi varmış bipolar bozukluk.artık yoruldum resmen bu hastalıktan bütün hayatımı herşeyimi etkiliyor. bazen hiç hayattan zevk almaz hale geliyorsun bazen dünyanın en mutlu insanısın. dengesizlik üzerine kurulmuş resmen.ama en ağır da depresyonlar geçiyor.. sabır diyorum başka bişey demiyorum
slm arkadaşlar bende cok bunaliyorum ne yapacam bilmiyorum bir tek ALLAH tan yardım istiyorum ona güveniyorum bir tek o bize yardım edebilir.Benimde canım cok sıkılıyor kalbim ağrıyor nefes alamıyorum kimsey le dertleşemiyiyorum annemi kaybettiğimde beri daha cok bunaliyorum sadece ALLAH'A YALVARIYORUM ondan başka kimse yok şimdi aşıkta olmuşum daha da cok acı çekiyorum ama protonik aşka yakalamisim cok kötü aşık olmak onu unutmak istiyorum ama bir türlü aklımda cikmiyor arkadaşlar ne yapayim bana bir fikir verin. ALLAH HEPIMIZIN YARDIMCISI OLSUN AMINNN
hayatımdaki her şey yolunda çok şükür üniversite sınavına gireceğim 20 yaşındayım dershaneye yazılmak için iş buldum çalıştım işten çıktım ama kavga ve buyuk moral bozukluğuyla istifa ettim hala o kötü insanların attığı iftiralar aklıma geliyor neyse sonuç olarak şimdi dershaneye gitmeye korkuyorum insanlarla konuşamıyorum evden çıkamıyorum kendimi çok kötü hissediyorum hep yalnız kalmak istiyorum hiçbir şeyden keyif alamıyorum şuan yaşamıyorum sanki.kendimi çok zorladım ama olmuyor ders çalışamıyorum hiçbir şey yapamıyorum.tekrar toparlanıp tüm motivasyonumla hayata bağlanmak istiyorum ama yapamıyorum.
bunalım dayım derdımı kım seye acamıyorum ıcne kapanık bırı oldum nesemı azmımı herseyımı kay bettım konusmaya dahı zorlanıyorum bunun ıcın burda denemek ıstedım ben kucuk yaslarda annesız babasız kaldım gurbetlerde yan lız yasadım hep vebır gun yuva hasretıyle yanan bırı olarak bır yuva kurayım dedım bır teyzenın sa esın de gorucu usulu ıle evlendım bır oglum oldu ve buna lımlarım arttı ben butlu huzur lu bır yuva umudıyle cıktıgım yolda husran ustune husran larla kar sılastım ve fazla uzun surmedı cocugum dogdu bız yuvayı dagıt maya karar verdık benım yasadıgım acıları yan lız lıgı oglumada reva gordu bu hayat neden bılmı yorum cocugumu goremı yorum bubenı hertur maddelerı kullan maya suruk ledı ve devam edıyo hayata karsı muca delemı azmımı kaybbetmıs hıcbır seyden zevk ala mayan bırıyım neyapmalıyım soyleyın bana bun ları yaz dım ama bunlar kucuk bır ozet hayatım da daha neler var dogrumu yapıyorum bılmıyorum bıl mıyorum ama su varkı bıttım artık tuken dım hersey bukadarmı kor kotu ılerleryaaaaaaaaaaaaaaaa...
Ben okadar değilim benim babam ablam evlendikten sonra edirneye gitti ananemle annemle yaşıyorum 11 yaşindayim ananeyle yaşamak çok kötü psikolojim çok bozuk
Bunalimda olmamak için bir işle meşgul ol boş durma. Boş durursan beynin düşünmeye başlar ve sıkıntı olur. Sıkılıncada bunalima girersin
Neden bunalimda olduğunu düşündün mü hiç sakin canin sıkılıyor olmasin sadece
Merhabalar icinden cikamyrum ve okudklarma gore bencil olan insan uzulmyr. Karsidakilare saygi duyup iyi niyetli oldkcada uzuluyor insan. Hayatta kimse icin yasamamak lazim bencil olmak lazim. Ne guzel soylemissiniz ben saygiyla davraniyorum aynisini bulamiyorum. Duygularim karmakarisik yolun basindayim ve sikintilar diz biyu ve bundan rahatsiz olan sadce benim
Çok kötü bunalımdayım sorunun kaynağına indim ama çözülmüyor.NE YAPMALIYIM?
COK YORGUNUM cok yorgunum takatim kalmadı.kıc yarası gibi yasınılanları kimselere anlatamıyorsun.herkes ''geçer'' diyor geçiyor evet ya delip de geçiyor ya da koparıpta ama geçiyor haklılar.Eşim kendinden başka herkesi sucluyorsun diyor ama olay o değil arada kalmak sevdiklerinin arasın da kalmak en zoru en zoru değil belki de ama zor ... umutların hayallerinle beraber yollara düşüyorsun ,her kavşak da bir düşünü bir düşünceni bırakıp yoluna bakıyorsun.her zaman dik durman gerekiyor.sana üzülmek yok suratını asmak yok bir şeyler şikayetçi olmak yok.her şey yok....tek b,ir çözüm sunuluyor sana sabredeceksin.benim ki sabr değil tahammül etmek.kırıntı kadar umuduma sımsıkı sarılmış düzelmesini bekliyorum.anlatacaklarım var.ama herkes aldığı sıfatın (anne baba kardeş eş cocuk vs.)sorumluluğu peşinde ...bu kadar sıfat tamlaması için de sen ''NE OLACAKSIN''herkes kendi tecrübeleri kendi acıları için de yönlendiriyor karşısında ki ama benim acım senin acına benzemiyor ki....nereden bileceksin.nereden.iki tecrübeyi topladığın da benim acım gibi değil ki....düzeltmem gereken şeyler var velakin ne gücüm ne takatim ne sabrım kaldı.Su akıyor,yolunu bulacagına çeri çöpü kapıma bırakıyor gibi.cok yorgunum cok ne bu kuyudan cıkmak istiyorum ne bu kuyu da kalmak...
içimde bir his var beni deli ediyor öylesine canımı yakıyor ki anlatamam şizofreni başlangıcı diye tehşis konuldu ilaçlar verildi yan etki yaptı öfke kontrolü dendi ilaçlar yaramıyor daha da kötü yapıyor ne hissettiğimi bilmiyorum ne istediğimi neden yaşadığımı hayatım hiç yolunda gitmiyor her şey o kadar berbat ki okul aile arkadaşlık sevgili işleri her şeyden çok yoruldum yemin ederim ki canım çok yanıyor ağlıyorum geçmiyo uyuyorum geçmiyo kafamı duvarlara vurasım geliyo kimseye anlatamıyorum yalnız kalmak istiyorum yalnız kalınca da kendime başka şeyler yaratmaya başlıyorum halisünasyonlar sinir krizleri ard arda geliyor nereye gitsem kimden yardım alsam bilmiyorum derdimi anlatamıyorum bile kendimi ifade edemiyorum iki saniyede bi ruh hali değişimi yaşıyorum herkesten her şeyden nefret ediyorum bilmiyorum anlatamıyorum hayat çok saçma geliyor artık kendimi bi yerden atıcam birisi bana yardım etsin bi el uzatsın ben artık katlanamıyorum içimi dökemiyorum bile neden böyle bilmiyporum içiyorum geçmiyo dışarda mutlu gibi görünmeye çalışıyorum herkesin içinde ağlıyorum kimseyi istemiyorum olmuyo ne yapsamda mutlu olamıyorum şu hayatta yapmamam gereken hataları yapıp duruyorum ders çıkaramıyorum hayatım hiç bi şekilde yolunda gitmiyo her şey çok berbat öldürücem kendimi gerçekten
Cok fena halde bunalimdayim ne yapcagimi bilmiom
selam benim kadar bunalımdamısınız 20 yaşında kimsesizlikten 80 yaşında adamla evlendim çocukları beni hep ezdi kendi çocuğum olmadı 10 sene tek başıma bir odada yattım ve vefat etti çocukları beni sokağa attı sonra yine 70 yaşında bir adam aldı beni şu andada onunlayım 20 senede böyle geçti yine yalnız odalarda gitsem gidecek yerim yok onunda çocukları ezdi beni geldim 50 yaşıma ne aşk yaşadım ne sevgi sadece sabrettim sığınma evlerinden bahsettiler cesaret edemedim sadece karın tokluğuna ihtiyar ne derse yaptım o yaştaki adamın zevklerine midem almasada katlandım sonuç büyük depresyon her gece ağladım üstelik hapis gibi yaşadım herşeyi kısıtladılar bir çay bahçesinde simit yemeyi bile özledim çocuğum olmadı bir köpek edindim kedi baktım kuş baktım biraz onlarla depresyonu yendim yani avuttum kendimi sohbet bile etmiyor benimle eşim her şeyi o biliyor söz hakkı bile tanımıyor kaçıp gitsem nereye gidecem yaşım 50 oldu halen yalnızım mutsuzum sizinki dertmi çıkın gezin dışarlarda çarsı pazar vitrinlere bakın bana bunların hepsi yasak ve bir dağ köyündeyim intiharı düşünmüyorum düşünmedim çünkü zaten ölüyüm yaşamadımki saygılar bacım
...