Dertleşme
Bir öneri bir düşünce belki farklı yaşam ya da sadece düşünce
neçare - 01-07-2010

günlerdir düşünüyorum hata mı yapıyorum aceba onu gerçekten seviyormuyum? çok güzel başladı mukemmel zor zamanlar yaşadık beraber hemde çok zor... kaçta ayrılmanın eşiğine geldik bilemiyorum ama hep bişeyler tuttu bizi. ya o ya ben...ama buaralar sürekli hata yapan ben oluyorum . yaklaşan bi sınavı var ve ben nasıl düşünürsem düşüneyım bi şekilde suçlu oluyorum.kaç defa ölümümle tehdit ettım onu bilmıyorum. korktu çok korktu ama yınede devam ettı bağrışmalarımız. severek mı boğduk biz birbirimizi. önce kıyafetlerıme karıştı sonra arkadaşlarıma şimdi karıyerıme daha nelere izin vereceğim hiç bilmiyorum . öyle büyük oluyoki bazen sevgimiz şaşırıyorum. onun yanındayım... ve uçuyorum. evet doğru okuyosunuz dünyanın en şanslı insanı ben oluyorum oyle oluyokı daha katlanamıyorum dıyorum tamam bitsin kesılsın kangren kalp... sonra yaşayamıyorum çığlıklar oyle bı bağırıyorum kı sonra bayılmalar... bana vurdu bıkaç defa kendıme getırmek içinmiş inandım... hala inanıyorum. giderek çıkmaza mı gırıyorum yoksa herşey düzelecek mı elimdeki o bıçağı ne zaman kendıme saplıycam?

bende aynı aşk içinde yanıyorum.. korkuyorum kendimden yapacaklarımdan.. eğer bu bi savaş olsaydı ikimiz aynı safta olurduk eminim bu kadar benzer buldum birbirimizi. bende taviz verdim sürekli giyim, arkadaşlar ve kariyer.. dediğin gibi nereye kadar devam edecek bilmiyorum. ama öle birşey varki bu bir mucize ne olursa olsun asla ve asla kopamıyoruz.ne o nde ben arkamızı dönüp gidemiyoruz. birlikteyken mutluyuz diyosun ya en mutlu insan biz oluyoruz.. aynı öle işte.. sence kim pesedecek önce sizin aşkınız mı bizimki mi?? sürekli bi çözüm üretmeye çalışıyorum ama her çözüm sonunda çıkmaz oluyo. ilk başta herşey çok güzeldi ama bi yığın engel vardı önümüzde bunlara rağmen en mutlu çifttik biz şimdi tüm engelleri kaldırdık biz birbirimize engeller koymaya başladık. bi çözüm üretirsen benimlede paylaş ne olur.. ben yazdıklarını okuduğumda kendimi buldum.. (MERVE)
belkide aşk denen şey bu! ya da kendimizi kandırıyoruz bilmiyorum sanırım yaşamadanda hiç bilmeyeceğim... bildiğim tek bişi var yaşamak istiyorum EVET pişman da olabılırım kafımı duvarlara vura vura ...ama içimde ona dair küçücük bi umut var! yaşlanıp saçıma aklar düştüğünde KEŞKE dememek için bu şansı verıyorum ona... belkide kendime... umarım verilen şans ,atılan adım ,söylenen ,söz atan kalp yanılmaz ve benle birlikte benim gibiler o şansı verdiklerinde en büyük pişmanlığı yaşamazlar. paylaşmak ıstedığın bişi olduğunda burdan yaz geç olsada soyleceğım birkaç cümlem olur...