Ben daha evel Almanyada oturmaktaydım. Bir kız vardı. O bölgeye taşındığımızda tanışmıtık. Aslında daha önceden tanışıyorduk. Ailemiz onlarla samimi idi. Fakat bize uzak olduklarından dolayı biz birbirimize ısınamadık. İlka zamanlar normal arkadaş gibiydik. Ama zamanlar ben ona karşı farklı duygular hissetmeye başladım. Ozamanlar 16 yaş civarıydım. Türkiyeye dönmemize yakın ben kendisine aşık oldum. Siyah ve uzun saçlı, kara gözleriyle beni büyülüyordu. Konuşma şekli ve tavırları ile çılgın bir kız gibiydi. Ama aynı zamanda kendi sınırlarını bilen ve koruyan bir melekti sanki. Hiç dokunulmamış, koklanmamış ve tertemiz bir çiçekti. Niyemi açılamadım. Çünkü ben Nişanlıydım hemde Özdayımın kızıyla. Onu çok seviyordum. Ben erken nişanlandım. Yanliş anlamayın ailem töreci değil ve baskı altındada evlenmedim. Sevdiğim için evlendim. Daha sonra komşuma olan aşkımı fark edince birşey diyemedim. Çünkü dediğim gibi nişanlım yakın akrabalardandı ve ben bunu evlenmeye bukadar yakınken kimseye söyleyemedim. Aradan baya bir vakit çeçti. Biz ailecek türkiyeye döneli yaklaşık 5 yıl olmakta. Geçen bir sosyal paylaşım sitesinde gezerken almanyadi kızın nişanlandığını gördüm...

İçime çok oturdu. Halen seviyormuşum. Eskiden dertleşebileceğim bir halam vardı, haladan ziyade çok yakın ve arkadaş gibiydik. Tüm dertlerimi ona anlatırdım. Ama o yaklşık 1,5 yıl önce vefaat etti. Kimse kalmadı. Ne yapayım ben, gidip eşimemi anlatiğim derdimi? Yok artık.

Beni asıl üzen ney biliyormusun sayın okurlar,

Almanyadaki kızın bana sosyal paylaşım sitesinde yunus ben evlendim demesi. Benim kuzenim (baba tarafından) o kızıni eskilerden bana karşı birşeyler hissettiğini söylemişti. Yani tek taraflı aşk değildi bu. Ama ben nişanlı olduğum için birşey diyememiş ve öyle kalmıştı.

Şimdi her gün aklıma o kız geliyor. Eşimi bırakamam. Eğer birakırsam ortada bir kız çocuğu kalır ve aile arası huzursuzluğa neden olurum. Sevdiğim kıza birşey diyemiyorum yanlış anlar diye. Belki artık onu seviyordur. Ve beni unutmuştur diye düşünyor ve huzursuz etmek istemiyorum.

Ama onu çok seviyormuşum, bunu şimdi anladım.



Bunları buraya yazmanın nedenide dediğim gibi dertleşebilieceğim kimse yok, eşime anlatamam, halam vefaat etti. Kimse kalmadı.

Belki sizler okursunuz ve derdime ortak olursunuz.



İyi günler dilerim.